Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Ολιγαρκείς αγάπες...




Είναι παντού. Όντα γοητευτικά, ανεξάρτητα, τρυφερά, περήφανα, δαιμόνια, ερωτικά, αλητήρια, ράθυμα, γεμάτα περιέργεια και ολιγαρκή...
Και τί γυρεύουν στην λιγοστή ζωή τους;



Ένα χαρτόκουτο για σπίτι. (Και ...καλή παρέα!)


 
Ένα συντριβάνι για νερό...



Έναν ανοιχτό ουρανό (και δη ...cabrio!)



Μια σταλιά ίσκιο... (Ότι προαιρείσθε Θεοί!)



Λίγη μουσική...




Ένα ράθυμο πληκτρολόγιο για μαξιλάρι (Κι αγκαλιά μ' ενα ...."ποντίκι"!)



...και μια εκκλησιά για Εσπερινό - Στον ήλιο αντίκρι!




Ζήτω  λοιπόν
το αστείρευτο Εθνικό μας Πλεόνασμα 
της αδεσποτοσύνης -και της σπιτοσύνης μαζί!-
γάτων και σκύλων!




Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Άκουσε Αλέξη Τσίπρα....





 
...ως Έλληνας σκληρά φορολογούμενος  πολίτης -και με δημευμένη κατ' ουσίαν την επαγγελματική μου δραστηριότητα- απαιτώ να απολογηθείς γι' αυτές εδώ τις συμπεριφορές των πραιτωριανών σου στο διαδίκτυο. 

Σε οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή χώρα όπου άμεσοι συνεργάτες ή σύμβουλοι πρωθυπουργών συμπεριφέρονταν στα μέσα κοινωνκής δικτύωσης, σαν τους δυό θεριακλήδες σου,  ο Πρωθυπουργός θα ζητούσε ΑΜΕΣΑ την παραίτηση τους. 

Εγώ πάντως, ΔΕΝ σου επιτρέπω οι φόροι μου να πηγαίνουν σε σκουπίδια σαν κι αυτά (από τα οποία έχει πλημμυρίσει πια η Αυλή σου...) ως μισθοδοσία.

Παραθέτω τα βιογραφικά δυό συνεργατών Πρωθυπουργών της "επαράτου μεταπολιτευτικής περιόδου": 

Νίκος Θέμελης-συνεργάτης Κώστα Σημίτη
 
Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Μετά τη στρατιωτική του θητεία συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου έκανε το διδακτορικό του σε θέματα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1975). Εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα, στο Υπουργείο Οικονομικών και στη Νομική Υπηρεσία του Συμβουλίου Υπουργών στις Βρυξέλλες. Από το 1981 ταύτισε την επαγγελματική του καριέρα με την πολιτική, καθώς υπήρξε συνεργάτης επί σειρά ετών του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη· από το 1981, όταν ο Κώστας Σημίτης ανέλαβε το Υπουργείο Γεωργίας στην πρώτη κυβέρνηση της «Αλλαγής» έως τον Μάρτιο του 2004, όταν παρέδωσε την πρωθυπουργία στον Κώστα Καραμανλή. Στο χώρο της πεζογραφίας εμφανίστηκε το 1998 με το μυθιστόρημα «Η αναζήτηση», που ήταν το πρώτο του συγγραφικό έργο εκτός του πεδίου της επιστήμης του. Συγγραφέας με ιδιαίτερη ιστοριογραφική ευαισθησία, επικέντρωσε το ενδιαφέρον του στη μοίρα του ελληνισμού, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα.


Πέτρος Μολυβιάτης- συνεργάτης Κων/ντίνου Καραμανλή

Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθησε καριέρα στο διπλωματικό σώμα, με θητεία σε καίριες θέσεις: στις μόνιμες αντιπροσωπείες της Ελλάδας στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και την έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, καθώς και στις ελληνικές πρεσβείες της Μόσχας, της Άγκυρας και της Πρετόριας.


Οι δικοί σου ...τί... Αλέξη Τσίπρα; Τί έχουν να δείξουν; Eκτός από παρόμοια σαν και αυτήν τη συλλογή στοχασμών απο το μπαχτσέ του (κάθε) Καρανίκα (σου). 

*Τί είναι αραγε οι σιχαμένες της ιστορίας και τα θυλαστικά της μπόχας; (Oι συνάδελφοι ψυχίατροι άραγε είναι εδώ; Ακούνε; Βλέπουν; Διαβάζουν;) 


Νικόλαος Καρανίκας- ειδικός Σύμβουλος στο γραφείο Στρατηγικού Σχεδιασμού της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού
Βιογραφικό [συντάχθηκε από τον ίδιο]:
 «Αδιόριστος εκπαιδευτικός-σερβιτόρος. Γεννήθηκα το '69, σχολείο πήγα, γράμματα έμαθα, όπως με προέτρεπαν και οι γονείς μου για να γίνω άνθρωπος. Από τα εφηβικά μου χρόνια όμως, κατάλαβα ότι άνθρωπος γίνεσαι στο συλλογικό και στους κοινωνικούς αγώνες και επίσης, ότι η καριέρα είναι σαν την χολέρα. Από μαθητής, μέλος της Κ.Ν.Ε. -ως το ’92, ιδρυτικό μέλος της νεολαίας ΣΥΝ., αρνητής στράτευσης και μέλος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης. Ιδρυτικό μέλος του ελληνικού κοινωνικού Φόρουμ, συμμετείχα ενεργά σ’ όλες τις ευρωπαϊκές και τοπικές κινητοποιήσεις. ΣΥΡΙΖΑ σήμερα και μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού. Στα ζητήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης μυήθηκα ως μέλος της δημοτικής κίνησης ‘Θεσσαλονίκη των πολιτών και της οικολογίας’ και μέσα από κινήσεις για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων, ενάντια στην υποθαλάσσια, τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, για την σχολική στέγη και βασικά στην ανοιχτή συνέλευση και τις κινητοποιήσεις των κατοίκων της γειτονιάς (E' διαμέρισμα) για τα ζητήματα της καθημερινότητας στην πόλη. Τα προσωπικά μου εξακολουθούν να είναι προσωπικά μου και δεν τα εκθέτω».


 Ο άλλος (ονόματι Παύλος Πολάκης) είναι γιατρός-υφυπουργός  Υγείας. Ορισμένες φορές θάβει μέχρι και "τρία μέτρα κάτω από τό χώμα" όσους δεν γουστάρει...]. Συχνότερα χυδαιολογεί με τον πιο ελεεινό τρόπο. 

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Προσοχή: Πανεπιστημιακοί!



Ο ...τζόρας Ι. Δραγούμης στην Πόλη το 1908.




[ Αρχείο Μάρκου Φ. Δραγούμη]




τζόρας= λαϊκή έκφραση για  τον άνθρωπο 
με υπερβολικό πείσμα,  αγύριστο κεφάλι,  κέρατο βερνικωμένο.


H παραστρατιωτική «φρουρά» του Γύπαρη έδωσε τις δέουσες χαριστικές βολές και, αφού επέφερε τους μεταθανάτιους λογχισμούς της εκδικητικής της μανίας, έκλεψε ακόμα και  τα τιμαλφή του νεκρού. Εσείς κύριοι Καθηγηταί [με τέτοιο επίπεδο...] γιατί παιδεύεστε ακόμα πάνω από τον πεθαμένο άνθρωπο;



Καθηγητές της ιστορίας (μεγαλεία πράματα!). Φευγάτος ο Γ.Μ. από χρόνια στις ΗΠΑ όπου σταδιοδρομεί ως καθηγητής της Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Κάθεται και γράφει ένα βιβλίο κοπτορραπτικής στην προσπάθειά του να κατανοήσει τον Ίωνα Δραγούμη. Το αποτέλεσμα της μελέτης του μάλλον κακό –οι πηγές του προβληματικές λίαν. 

Το βιβλίο εκδίδεται στην Ιστανμπούλ [Constantinople] το 2014 , από τον εκεί εκδοτικό οίκο με το νόστιμο όνομα ISIS, υπό τον τίτλο «Α MAN FOR ALL SEASONS - The uncompromised life of Ion Dragoumis» [ακόμα τα κλαίγω τα λεφτουδάκια μου που πέταξα στο Amazon…]. 
Το πόνημα εκδίδεται και στην Ελλάδα το 2016 σε …μετάφραση από τα Αγγλικά με τον «ευρηματικό» τίτλο που φέρνει στο νου ταινίες με τον μακαρίτη Τσαρλς Μπρόνσον: «Ο Ασυμβίβαστος» (πάνε περίπατο όλα τ’ άλλα –τιμητικά για τον Δραγούμη– από τον αρχικό τίτλο της ξενόγλωσσης έκδοσης…). 

Το προλογίζει κάποιος καθηγητής της Σύγχρονης πολιτικής ιστορίας στο ΤΕΙ Πελοποννήσου ονόματι Δ.Σ., με κείμενο που φέρει τον τίτλο Ίων Δραγούμης: Ένας Λοξίας στο μεταίχμιο των καιρών [«Μεταίχμιο» και οι εκδόσεις που το τύπωσαν… λες να…]. Σε μια αποστροφή του –αν μη τι άλλο– εμπνευσμένου προλόγου του ο κ. Δ.Σ. γράφει:
[…] O  Δραγούμης ευτυχώς δολοφονήθηκε νωρίς, ούτως ή άλλως όμως δεν θα είχε θέση σε ένα κόσμο που τον είχε ξεπεράσει. Κανείς δεν είναι πάνω από την εποχή του.
Αναρωτιέμαι: είτε ο καθηγητής των ΤΕΙ δεν γνωρίζει Αγγλικά είτε ο καθηγητής στο  Ηamline University λησμόνησε πλέον τα δικά του ελληνικά… [τελείως «ασυμβίβαστα» μεταξύ τους ο αρχικός τίτλος της έκδοσης και ο ελληνικός πρόλογος του «ευπώλητου» τόμου…].

Αμ ο άλλος πάλι; Kαθηγητής εκείνος στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο διδάσκει «Ιστορία της Μεσαιωνικής Δύσης»… Ο κ. Ν.Κ. λοιπόν! Κρατά και το μαχαίρι και το πεπόνι σε ιστορικό εκδοτικό οίκο [«Εστία»] και επανεκδίδει [αχρείαστο παντελώς!] το Μαρτύρων και ηρώων αίμα μόνο και μόνο για να γράψει ένα εκτενές επίμετρο, πάνω από 60 σελίδες (!!!),  όπου κατακεραυνώνει τον δυστυχή  Δραγούμη και την ιδεολογία του. Ο τίτλος του επιμέτρου: Ταξίδι στην άκρη της νύχτας εις πονηράν σχέσιν με το λαμπρό ομότιτλο βιβλίο του Λουί– Φερντινάντ–Ωγκύστ Ντετούς (Σελίν) ο οποίος είχε μια λυπηρή συνοδοιπορία με τον αντισημιτισμό και τον ναζισμό.  Στόχος του κ. καθηγητού η περιχαράκωση και ναρκοθέτηση του πεδίου γύρω από τον Δραγούμη. Η κατακλείδα του κειμένου του σε προφανή και αγαστή σύμπνοια με αυτήν του καθηγητού εις το Πανεπιστήμιον του Μωρέως: Υμνεί  [ο Δραγούμης]  ό,τι πραγματοποίησε ο προσφιλής του νεκρός, ο Παύλος Μελάς. Αλλά ειρωνεία της τύχης, ή αναπόφευκτη συνέπεια, θα γνωρίσει και ό ίδιος τον δολοφονικό θάνατο, χρόνια μετά, το 1920 [άλα γιάλα της Παρασκευής το γάλα λέει ο σοφός λαός...].

Σήμερα το ...νέο πανεπιστημιακό χτύπημα:  Καθηγητής νεότερης Ιστορίας εις το Γεωπονικόν  Αθηνών αυτός. Ο κ. Δ.Π. στο περιοδικό -που κατάντησε η- «Νέα Εστία» και διευθύνει [ο κ. Ν.Κ. ο μόλις ανωτέρω μνημονευθείς] γράφει κριτικογραφία  –υποτίθεται– για το βιβλίο του καθηγητού στο Hamline [της …ζαμπονο-γραμμής;]. Παραθέτει κείμενο υπό τον στοχαστικό τίτλο Μερικές σκέψεις για το βιβλίο του Γ.Μ. «Ίων Δραγούμης- Ο Ασυμβίβαστος. Ξοδεύει ο διδάσκαλος της Νεότερης Ιστορίας τις σελίδες 728 έως 733 του περιοδικού… Γράφει σε  γλώσσα κατανοητή, μακριά από λαϊκισμούς, νοητικά άλματα και μπουρδολογίες του καφενέ ή άλλες εύκολες, ρηχές ψυχολογικές ερμηνείες:
 
Ο Δ.Σ. [βλέπετε πως πάει το πράμα: ο ένας ευλογεί τον άλλο. Ο επόμενος τον προηγούμενο και ούτω καθεξής…] στον εξαιρετικό του πρόλογο, αποδίδει τον χαρακτηρισμό «λοξίας» στον Ίωνα Δραγούμη. Συμφωνώ, και για να προβοκάρω λίγο τη συζήτηση, θα πρόσθετα ότι σε πολλές περιπτώσεις εμφανιζόταν ως ένας εκτός τόπου και χρόνου πολιτικός και διανοούμενος [βρε κύριε –καθηγητά μου! – Γ.Μ., έχεις καταλάβει τί στο ‘χουν κάνει τούτοι δω το βιβλιαράκι σου; Πώς πήγαμε από το «παντός καιρού» στο …εκτός τόπου και χρόνου» μου λες;]. Έφερε αρκετά στοιχεία από αυτό που σήμερα θα αποκαλούσαμε ως τον κλασικό τύπο του ακραιφνούς Έλληνα ή «Ελληνάρα» με τον δικό του πάντοτε ιδιόμορφο τρόπο […] ταυτόχρονα, θα πρόσθετα (αν και αποφεύγω την προσφυγή σε παρόμοιες εύκολες, ρηχές ψυχολογικές ερμηνείες)  ότι υπήρξε  ένας κακομαθημένος εστέτ, δύστροπος σίγουρα [δεν με ξαφνιάζει: ένας άλλος πεθαμένος τώρα καθηγητής πανεπιστημίου –τί άλλο; – κι αυτός,  είχε ανοικτά διαγνώσει και κατηγορήσει τον Δραγούμη -μα τω Θεώ σας το ορκίζομαι-  για … χρόνια δυσκοιλιότητα και για  όλες τις σχετικές συνέπειες που θα μπορούσε αυτό να έχει στον χαρακτήρα και στην σκέψη του…], σχεδόν αυτό που στη λαϊκή ορολογία περιγράφεται ως «τζόρας»…

Εδώ σταμάτησα και την ανάγνωση της εμβριθούς κριτικογραφικής επιφυλλίδας «του καθηγητού». Υποσχέθηκα δε στον εαυτό μου να μην ξαναπλησιάσω εφεξής την «Νέα Εστία» –στο ακριβό για την τσέπη μου  κατάντημά της…

Δωρίζω στους εξαίρετους Πανεπιστημιακούς δασκάλους της ιστορίας κ.κ. Γ.Μ., Δ.Σ., Ν.Κ. & Ν.Π.* ένα μικρό [ΑΔΗΜΟΣΙΕΥΤΟ] απόσπασμα από τα ημερολόγια του «Ελληνάρα» Ίωνα Δραγούμη:


Oκτωβρίου 6 [1903]

Χτες το βράδυ δυο ώρες έπαιζα βιολί και με το βιβλίο μπροστά μου (δεύτερη σονάτα του Schumann, μια σονάτα του Rubinstein)  και χωρίς βιβλίο. είχα μιαν αβάσταχτη και πολύ richtige stimmung για μουσική. δεν ένοιωσα πως πέρασαν δυο ώρες. Και ήλθε πίσω η αρμονία μου. με τη χτεσινή μουσική σήμερα είμαι στη θέση μου και βλέπω καθαρά. Αφού τέλειωσα τη μουσική μου (έπαιξα και μια στροφή ενός κομματιού του Pierne που το έπαιζε η Η. πέρσι και επεθύμησα δυνατά να δω αυτό το κορίτσι) έγραψα δυο ώρες λίγες σελίδες, δυο τρεις του βιβλίου μου, και όταν πλάγιασα επειδή είχε κουρασθή η ράχι μου, για να κοιμηθώ, έμενα ξυπνητός και θυμούμουν δυνατά τη Νάτα [την Ναταλία Δραγούμη-Μελά]  και την Η. Ήταν κοντά μου και οι δυο και της μιλούσα.


PHOTO: N.T.



*  Λόγω της ισχύουσας Νομοθεσίας περί προσωπικών δεδομένων και μέχρι της οριστικής τελεσιδικίας [στο αόρατο εκείνο δικαστήριο της συνείδησης...] για την τέλεση αξιοποίνων και ασελγών πράξεων [όπως είναι για  παράδειγμα η περιύβριση-προσβολή της μνήμης νεκρού κτλπ] δημοσιεύονται τα αρχικά μόνον των ονοματεπωνύμων -των οπωσδήποτε επωνύμων…-  ακαδημαϊκών δασκάλων.